بیورک یکی از پیشروترین هنرمندان معاصر است که موسیقی را با تکنولوژی، طبیعت و ویدیوآرت پیوند می‌زند. او با استفاده از عناصر موسیقی الکترونیک، آوانگارد، پاپ و فولکلور ایسلندی، سبک منحصربه‌فردی ساخته که کاملاً غیرقابل پیش‌بینی است. او ثابت کرده که موسیقی پاپ می‌تواند همزمان بسیار تجربی و هنری باشد.

بیورک که در ریکیاویک زاده و بزرگ شد، در ۱۱ سالگی فعالیت موسیقی خود را آغاز کرد و در ۲۱ سالگی با گروه شوگرکیوبز به شهرت بین‌المللی رسید. پس از انحلال شگرکیوبز در سال ۱۹۹۲، او با انتشار آلبوم‌های دبیوت، پست (۱۹۹۵) و هموژنیک (۱۹۹۷) که ترکیبی از موسیقی الکترونیک و آوانگارد بودند و تحسین گستردهٔ منتقدان را برانگیختند، به‌عنوان هنرمندی تک‌خوان شناخته شد. آثار بعدی او شامل وسپرتین (۲۰۰۱) با تأثیر از موسیقی گلیچ، آلبوم آکاپلای مدولا (۲۰۰۴)، آلبوم پاپ‌محور ولتا (۲۰۰۷) و پروژهٔ چندرسانه‌ای بیوفیلیا (۲۰۱۱) همراه با اپلیکیشن آیپد بود. پس از درگذشت همکار دیرینه‌اش مارک بل، بیورک با هنرمند آرکا در آلبوم‌های ولنیکیورا (۲۰۱۵) و یوتوپیا (۲۰۱۷) همکاری کرد و آلبوم فوسورا (۲۰۲۲) نخستین تجربهٔ او به‌عنوان تهیه‌کنندهٔ انفرادی بود.

با فروش بیش از ۴۰ میلیون نسخه در سراسر جهان، بیورک از پرفروش‌ترین هنرمندان آلترناتیو در تمام دوران محسوب می‌شود. چندین آلبوم او در جمع ۲۰ اثر برتر بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفته‌اند و ۳۱ تک‌آهنگ او وارد ۴۰ اثر برتر جداول موسیقی جهان شده‌اند؛ از جمله ۲۲ اثر در بریتانیا که سه تک‌آهنگ «It’s Oh So Quiet“, “ارتشی از خودم» و «Hyperballad» در میان ۱۰ آهنگ برتر و قطعاتی چون «تظاهر به مردگی“, “احساسات بزرگ» و «Violently Happy» در میان ۲۰ آهنگ برتر جای گرفتند.افتخارات و جوایز او شامل نشان شاهین، پنج جایزهٔ بریت و ۱۶ نامزدی جایزهٔ گرمی (از جمله ۹ بار در بخش «بهترین آلبوم موسیقی آلترناتیو» که رکورد بیشترین نامزدی در این بخش است) می‌شود. در سال ۲۰۱۵، مجلهٔ تایم او را در فهرست ۱۰۰ فرد تأثیرگذار جهان قرار داد. مجلهٔ رولینگ استون در سال ۲۰۲۳ او را به‌عنوان شصت‌وچهارمین خواننده و هشتادویکمین ترانه‌سرای برتر تمام دوران معرفی کرد. بیورک در فیلم رقصنده در تاریکی (۲۰۰۰) ساختهٔ لارس فون تریه نقش‌آفرینی کرد که برای آن برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم کن شد و برای ترانهٔ «من همه چیز را دیده‌ام» نامزد جایزه اسکار بهترین ترانه گردید. او همچنین از حامیان سرشناس مسائل زیست‌محیطی در ایسلند است. در سال ۲۰۱۵، موزه هنر مدرن نیویورک نمایشگاهی مروری بر آثار او برگزار کرد.